تنها رودخانه همیشگی «اوکاوانگو» نام دارد که به یک دلتا در شمال غربی می‌ریزد و به وجود آمدن باتلاق‌ها باعث غنای حیات وحش این منطقه شده است. بسترهای رودهای خشک شده قدیمی- به نام اومورامبا- از مسیرهای شمالی اصلی رد می‌شوند و استخرهایی را برای ذخیره باران در فصل بارانی فراهم می‌آوردند. پس این قسمت تبدیل به پناهگاه ارزشمندی برای حیوانات وحشی از فیل تا زرافه و شکارچیانی مثل شیر و چیتا می‌شود. باوجود بودن پلنگ و چیتا پرندگان رودخانه ای نیز به اینجا می‌آیند.
 
«گبی» نام بیابان وسیعی در آسیا است. این بیابان بخش‌هایی از شمال و شمال غربی چین و نیز قسمت جنوبی مغولستان را دربرمی‌گیرد. مرزهای بیابان گوبی در قسمت شمال به کوه‌های آلتای و استپ‌ها و چمن زارها مغولستان محدود شده، از جنوبی غربی به دهلیز هکسی و فلات تبت و از جنوب به جلگه شمالی چین می‌رسد. گبی از نظر مناطق جغرافیایی و زیست بومی ‌به از چندین بخش تشکیل شده که تنوع زیادی از نظر آب و هوایی و موقعیت طبیعی از تنوع زیادی برخوردار است. این بیابان پنجمین بیابان بزرگ جهان است.

اسم گبی در طول تاریخ به عنوان بخش بزرگی از امپراطوری مغول ذکر شده است و چندین شهر مهم در طول جاده ابریشم در آنجا واقع شده است.